Follow us

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Tζοβενισμός του Σαββατοκύριακου

Παρασκευή και Σάββατο, είναι σούπερ μέρες για τους απανταχού εργένηδες και όχι μόνο που ντύνονται μέσα στα λαμέ , άρωμα dg τις περισσότερες φορές αγορασμένο από τα πρεζάκια που συχνάζουν στα κτελ και ίδιας μάρκας σώβρακο να φαίνεται σε κάθε σκύψιμο ή σήκωμα των χεριών. Αν αυτοί είναι είναι μέχρι 26-27 δεν τους κατηγορώ, νομίζω ότι στις μέρες μας αυτοί οι άνδρες ψάχνουν τον εαυτό τους ακόμη. Όταν όμως τα σωβρακάκια , τα ανοιχτά πουκάμισα, οι γελίες συμπεριφορές συνδιάζονται με ηλικίες 30+ τότε έχεις πρόβλημα και πρέπει να το ψάξεις φίλε. Μπορεί να χρειάζεσαι τη βοήθεια ενός ειδικού και η περίπτωση σου λέγεται ''τζοβένισμος του Σαββατοκύριακου''.



Όμως οι παραπάνω δεν είναι στο πάτο της μαύρης λίστας μου. Τον πάτο τον πιάνουν οι καλοστεκούμενοι για την ηλικία τους , που πίσω απο γυαλάκια, πουκαμισάκια, και ενίοτε γκρίζα μαλλάκια , προσπάθουν με τον χαμηλό τόνο της φωνής τους και ειρωνικά σχολιάκια να επιδείξουν το σώβρακο dg που έχουν στο μυαλό τους μόνο και όχι στο πουλί τους. Ακόμη πιο ηλίθιοι γίνονται όταν προσπαθούν να μετρήσουν τη θυληκότητα μιας γυναίκας βασιζόμενη στη σεξουαλικότητας της και τίποτα παραπάνω.


Τέρμα ηλίθιοι γίνονται όταν έχουν εμμόνες με μια γυναίκα και δεν τους πτοεί ότι αυτή η γυναίκα είναι αλλού. Δεν καταλαβαίνεις πως αυτή μετά θα σε λυπάται για τη κατάντια σου κάνοντας σεξ με το γκομενό της; Δηλαδή δεν είναι το γεγονός ότι ο τζοβενισμός σου απλά βρίσκει σε τοίχο αλλά γίνεσαι το επίκεντρο της λύπησης. Πρέπει να καταλάβεις πως δεν θα σου κάτσει καμμία γυναίκα με το να σε λύπαται.
Μια χαζή γυναίκα δεν θα καταλάβει ποτέ την ηλίθια-εμμονή σου που προσπαθείς να τη κρύψεις πίσω από τη καλή πλην αποτυχημένη δουλειά σου. Με τη έξυπνη όμως την έχεις πατήσει και απλά μένεις στάσιμος.


Τα λέω αυτά γιατί έχω περάσει από τη ηλικία που τα σωβρακάκια κάναν την εμφάνηση τους και το πουκάμισο άνοιγε ένα κουμπί παραπάνω. Που κάθε τρίχα του φτιαγμένου μαλλιού μου κοιτούσε και από μια γκόμενα μέσα στα κλάμπ. Τα λέω αυτά γιατί ποτέ δεν θέλω να σου μοιάσω φτάνοντας την ηλικία σου, αναλώνοντας τις στιγμές μου, όταν θα έχουν γκριζάρει οι κροτάφοι μου μέσα στα σκυλάδικα ψάχνοντας κοριτσάκια με μίνι χωρίς καν να έχω τα * να τους μιλήσω γιατί θα γελάσουν μαζί με τις φίλες τους μπροστά μου και όποτε ντροπιάζομαι το μυαλό μου να ξαναγυρνάει στις εμμονές του. Θα θελα να είμαι αλλιώς, πετυχημένος μέσα μου.


Δεν είναι μόνο ότι σε λυπάμαι γιατί κάπου έχεις μπερδευτεί αλλά ντρέπομαι φίλε μου για τη συμπεριφορά σου. Γιατί δεν είναι ότι έτσι στα έφερε η ζωή απλά κάτι σου λείπει και δεν σ αφήνει να ξεμπερδέψεις τη συγχηση που επικρατεί μέσα σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου